|
home agenda en tips redactie uitgeverij links (over) literatuur: literatuur recensies tweedehands boeken (over) veganisme: veganisme FAQ recepten uit het nieuws achtergronden bij uit het nieuws schoenen weblogs: balthasarsblog haasblog mirjamsblog mopperblog nielsblog mirjamsschrijfsels: artikelen columns recensies boek andermensschrijfsels: joop boer andere projecten van (medewerkers van) De Zeepkist : www.nielsdebeer.nl www.voedselencyclopedie.nl www.leefbarewereld.nl onderwerpen mirjamsblog: Opgelicht Raamambtenaar Drugs Grijze haren Naamsbekendheid Koeling Aandacht voor het milieu Tandarts Canon Verwarming Antropocentrisch Stervende oceanen Toeval? 2008, 1ste kwart. sept, okt, nov, dec. 2007 juni, juli, augustus 2007 april, mei 2007 januari, februari, maart 2007 november&december 2006 september&oktober 2006 juli&augustus 2006 juni 2006 mei 2006 april 2006 maart 2006 februari 2006 januari 2006 2005 |
Mirjamsblog november en december 200628 december 2006 Opgelicht Dinsdagavond werd er gebeld. Open gedaan. Twee jongens met een cdtje en een gelukkig nieuwjaar namens de volkskrant. Nou dank je wel en hier heb je alles wat ik aan contant geld in huis heb. Dat is niet heel veel maar de krant wordt elke dag keurig op tijd bezorgt dus ik gun het die jongens. Woensdagavond wordt er weer gebeld. Ik doe open, een meisje van de krant. Ik vraag welke krant. De volkskrant. O, die waren hier gister ook al. Hadden ze ook een cdtje? Ja, inderdaad. Het meisje lijkt niet erg verbaasd, wel een beetje pissig. Maar ik ben toch echt de bezorger. Ik weet niet wie te geloven, wil haar ook wat geld geven maar dat heb ik dus niet meer in huis. Iemand is hier de boel aan het oplichten, maar wie? En hoe kom die oplichter aan de adressen en cdtjes? naar boven 23 december 2006 Raamambtenaar Mijn hele leven probeer ik er al achter te komen wat ik moet worden, later. Later als ik groot ben. Ondertussen ben ik dat, groot. Niet heel groot maar toch, de groei is er wel zo'n beetje uit. En ik was al bang dat ik er nooit achter zou komen. Dat ik me er bij neer zou moeten leggen dat alleen bezigheden als bv uit het raam staren en daar eventueel verhaaltjes over schrijven mij genoeg boeien. Nooit gedacht dat je daar carriëre in zou kunnen maken. Maar het blijkt dus een echte baan. Nu nog een ministerie of andere overheidsdienst vinden om me in dienst te nemen. Want er moet wel af en toe een andere raam zijn. Zoveel afwisseling heb ik nog wel nodig. naar boven 16 december 2006 Drugs Normaal gesproken eet ik geen suiker, geen cafëine en geen chocola. Normaal gesproken dus. Nu is er een nieuwe veganistische melkchocoladereep op de markt. Nieuw in Nederland. Biologisch, fair trade, met rijstemelk. En suiker dus. Die moest geproefd. Lekker! Superlekker! 'Geef mij nog een stukje. Oh sorry, nou is ie op.' Na de eerste hap wist ik het. Dit is verslavend, ik wil meer! De hele verdere avond heb ik iedereen om mij heen wakker gehouden met geklets. 'Slapen, hoezo slapen? Laten we eens van alles doornemen, een beetje bijpraten.' Ik merkte wel dat ik niet helemaal mezelf was. Het was alsof ik mezelf zat te bekijken van buitenaf. Tegelijkertijd voelde het supergoed. Ik voelde me opgewonden, had zin om uit te gaan. Om te kletsen, te dansen. Ik voelde me alsof ik een pilletje had geslikt of een snuifje ergens van genomen. Het voelde als drugs. Dus dit is waarom mensen chocola eten, koffie drinken of andere drugs gebruiken. Wil ik dit? naar boven 15 december 2006 Grijze haren In het Vk-magazine van zaterdag 9 december stond een artikel over vrouwen die hun grijze haren niet (meer) verven. Deze vrouwen hadden zelfs het lef om met hun grijze haar op de foto te gaan! In datzelfde magazine stond een interview met Andree van Es die ook haar haar niet meer verft en vertelt dat ze zich vaak moet verantwoorden over waarom ze dat (niet) doet. Ik dacht altijd dat ik een uitzondering was omdat ik al zo vroeg grijs word (ik ben 41). Dat ik een van de weinige was. Maar het blijkt dus heel veel voor te komen al zie je het niet. Dat vond ik al verbijsterend, maar nog schokkender vind ik het dat het niet-verven van grijze haren blijkbaar zo bijzonder is dat het nieuwswaarde heeft en dat het in de krant komt. Daar krijg ik nou grijze haren van. naar boven 3 december 2006 Naamsbekendheid Gisteren voor de tweede keer een poging gedaan mijn boeken te verkopen op de anarchistische boekenmarkt, die elk jaar in december gehouden wordt. Niet heel veel succes gehad. Eén veganisme boek en drie toetjesboeken verkocht. Gelukkig had ik weinig onkosten, zodat ik nog net geen verlies gedraaid heb. Ik kan niet echt zeggen dat de verkoop heel erg denderend is. En eerlijk gezegd valt me dat toch een beetje tegen. Okee, ik had niet verwacht dat ik veel geld zou verdienen hiermee - dat was ook nooit de bedoeling - maar iets meer had ik toch stiekem wel gehoopt. Ook al omdat het uiteindelijk de bedoeling is te kunnen leven van wat ik schrijf. Niet alleen van de boeken die ik tot nu toe heb geschreven. Die beperken zich - tot nu toe tenminste - tot een onderwerp dat maar een kleine markt kent. Ik wil veel meer gaan schrijven, columns, artikelen, recensies, verhalen en ook meer boeken. (En uiteindelijk dan natuurlijk die superroman waarmee ik de Nobelprijs ga winnen.) Hier wil ik dan geld mee gaan verdienen. Dat hoeft niet veel te zijn, net genoeg om mijn huur, verzekering en nog wat vaste lasten te kunnen betalen. Plus nog wat zodat ik biologisch eten, af en toe een boek en nog wat dingetjes kan kopen. Zo'n zeshonderd euro daar kan ik het, denk ik, heel aardig van redden. Ik heb al wat dingen opgestuurd naar diverse tijdschriften maar die reageren meestal helemaal niet, ook niet na herhaaldelijk aandringen. De enige plekken waar ik tot nu toe wel kan publiceren betalen niet omdat ze draaien op vrijwillige bijdragen. Op deze manier probeer ik dan maar een beetje aan mijn naamsbekendheid te werken. Volgens mijn begeleider - die er heilig van overtuigd is dat dit allemaal ooit, snel, gaat lukken - is naamsbekendheid de sleutel die verdere deuren opent. Hij denkt dat ik binnenkort gevraagd wordt ergens te publiceren. Soms denk ik dit ook. Dat zijn van die optimistische oprispingen die helaas nooit erg lang duren. Een tijdje werden er aantal brieven in de krant geplaatst maar daar lijken ze ook al weer genoeg van te krijgen. De laatste keren dat ik wat stuurde hebben niet geleid tot plaatsing. Maar ik houd stug vol, en ooit gaat het me lukken. Zeker weten. (Oeps, oprisping.) naar boven 20 november 2006 Koeling Dezelfde dag dat ik voor het eerst de verwarming aangezet had (zie 11 november) heb ik de koelkast uitgezet. De verwarming kon de volgende dag alweer uit vanwege de stijgende temperaturen maar de koelkast is niet weer aangegaan. Ik heb nu een plastic doos op het balkon staan. Goed afsluitbaar vanwege de regen en de dieren, vogels, muizen, mieren en weet ik veel wat er nog meer allemaal huist op het balkon. Als veganist heb je over het algemeen minder voedsel dat gekoeld bewaard moet worden. Geen vlees en zuivel en zo. Er zijn natuurlijk nog wel andere dingen die het liefst zo koel mogelijk moeten blijven. Soja yofu, tofu, tempeh en aangebroken pakken soja- en rijstemelk. Mosterd, jam, santen en nog een paar dingen. Sommige groenten zoals verse kiemen blijven graag koel. Nu is het ook nog eens zo dat ik tegenwoordig van een superklein inkomen leef, gelijk aan ongeveer een halve uitkering en dat heeft ook weer invloed. Juist de dingen die in de koeling moeten zijn duurder en koop ik dus nog nauwelijks. Omdat ik nog steeds alles biologisch eet koop ik voornamelijk groenten van het seizoen - nog meer dan anders - zoals, wortel, ui en kolen, aardappelen en pompoenen. En wat fruit. Deze hoeven niet gekoeld. Bewerkte producten als tofu, sojamelk, vleesvervangers zijn te duur. De koeldoos op het balkon is dus zo goed als leeg. Omdat het ook in de keuken al behoorlijk koel was voordat ik de koelkast uitdeed (+/- 14 graden had ik niet gedacht dat er veel verschil te zien zou zijn op de electriciteitsmeter. Maar dat was wel zo. Normaal verbruiken we hier in huis tussen de 12 en de 17 Kwh per week, afgelopen week was dat 8 Kwh. Toch nog een vermindering van ongeveer 40%. Hoeveel zou die koelkast in de zomer - wanneer het altijd bloedheet is hier in de keuken - wel niet verbruiken? En hoe kan ik dit getal nog lager krijgen? Ik heb nu nog aan electrische apparaten: een tv en video, de computer uiteraard, diverse keukenapparaten (blender, staafmixer, broodrooster, sapcentrifuge), verlichting en een keer in de zoveel weken gebruik ik de tondeuse voor ong. 10 minuten. Dat is het geloof ik wel. Misschien toch minder tv kijken. En nog vroeger naar bed. Maar ik sta nu al vaak op in het donker omdat ik al wakker ben dus dat laatste lijkt me geen goede optie. naar boven 19 november 2006 Aandacht voor het milieu Even had het milieu aandacht in de media en van politici. Na de film van Al Gore (An inconvenient truth) en het rapport van Stern over de economische gevolgen van de klimaatverandering had vrijwel elke politicus er de mond van vol. Maar dat is alweer over. De mislukking van de klimaattop in Nairobi krijgt nog net een klein hoekje op pagina 5 van de Volkskrant. Als Femke Halsema verzoekt om het milieu als thema te behandelen op de lijsttrekkersdebatten is het antwoord dat daar geen interesse voor is. Het waren dus weer loze woorden en beloften. Dat belooft weer veel goeds voor na de verkiezingen. Niet dus. naar boven 15 november 2006 Tandarts Naar de tandarts geweest, gewoon op controle. Hier ben ik eigenlijk nooit bang voor, het komt de laatste jaren niet meer voor dat er iets anders moet gebeuren dan een enkele keer tandsteen verwijderen. En geregeld dezelfde discussie over foto's maken. Dat wil ik niet en zij wel. Volgens haar moet ik dan ook niet roken, niet met het vliegtuig reizen en zo nog wat meer dingen die ik niet doe dus die discussie win ik. Geen foto's. Haar eerste vraag vandaag, zoals altijd, 'nog ergens last van gehad?' Mijn antwoord, zoals altijd, 'nee, nergens last van gehad.' Het is wel zo dat er een tijdje geleden een stukje van mijn kies was afgebroken maar ik besloot hier niets over te zeggen. En ik had er immers ook geen last van. Ze zag het natuurlijk meteen. Hoe dacht ik ook haar voor de gek te kunnen houden? - 'Hier is een stuk van de vulling af, als we er niets aan doen wordt dat over een tijdje een wortelkanaalbehandeling. Misschien kan ik er iets tegen aanplakken, een nieuwe vulling zal niet gaan, daarvoor is er te weinig kies over om in te boren.' - 'Nou plak er dan maar iets tegen aan.' Het gaat over de kies in mijn linkerbovenkaak, de achterste kies. - 'Doe je mond maar open, je hoofd helemaal achterover, anders kan ik er niet goed bij. Je hoofd goed stilhouden. Ontspannen. Wel je mond open houden. Ik doe er watten in om je wang opzij te zetten, zodat ie er niet tegenaan komt. Nu trek ik even aan je wang anders heb ik niet genoeg ruimte. Niet je hoofd meebewegen. Even een ringetjes om de kies zetten. O, sorry, ik heb ook wel erg weinig ruimte. Wat je nu proeft is gewoon bloed, van je tandvlees, niets om je druk over te maken. Het moet even drogen. Wel je mond goed open houden Je hebt wel erg veel speeksel. Maar dat is gezond hoor, alleen nu is het even lastig. Ik pak er nog een zuiger bij. Ik ga het nu uitharden.' Op dit moment heb ik vier apparaten in mijn mond hangen, twee zuigers, een boor en nog iets onbestemds. Ik begin flinke kramp in mijn kaken te krijgen en visioenen over verdrinkingsdood. Overal in mijn mond gaat het zeer doen, ik voel mijn wang dik en blauw worden. Maar ik blijf braaf rustig liggen met mijn mond wijdopen gesperd. -'Nu even de kaken op elkaar, even knarsen. Past het goed? Wat zeg je? Oh, dan ga ik het nog even polijsten. Ik zie het al. Mond wijd open. Nee, nu wel deze kant op kijken.' Na 25 minuten ben ik bereid alles te bekennen. Of ik het gedaan heb of niet. -'Ik ga meteen maar even je tandsteen verwijderen zodat je alles maar gehad hebt, vind je dat goed? Wat zeg je? Nee, je kan nu niet spoelen. Dat is ook niet nodig.' -'Blub, gorgel, gorgel. Dank u wel.' naar boven 13 november 2006 Canon De canon van de geschiedenis zou eigenlijk over meer moeten gaan dan over wie wanneer vocht tegen wie over welk stukje land. Ik chargeer natuurlijk enigzins, maar ik denk wel dat er een wezelijk stukje menselijke geschiedenis ontbreekt. Namelijk over hoe de mens omgaat en omging met de aarde. Hoe hij aan zijn voedsel kwam en wat de invloed van de mens was en is op de rest van de planeet. Op de natuur, het klimaat, andere mensen en meer. Dit is van belang omdat er, sinds kort - in geschiedenis van de mens gerekend - verschuivingen plaatsvinden die drastische gevolgen hebben. Ik zou in het kader hiervan iedereen willen verzoeken in ieder geval de volgende films te gaan zien. Our daily bread
Als één film de werking van techniek indringend duidelijk maakt, dan is het wel de documentaire Our Daily Bread van de Oostenrijker Nikolaus Geyrhalter.
Het IDFA, waar de film vorig jaar vertoond werd, en bekroond met de special jury award, beschreef de film als volgt:"Wel eens een machine gezien die binnen 15 seconden alle olijven uit een olijfboom weet te schudden? Our Daily Bread neemt de kijker mee naar de plaatsen in Europa waar ons voedsel geproduceerd wordt. Verschillende productieprocessen van uiteenlopende etenswaren passeren de revue, van olijven tot biefstuk en van tomaten tot zout. De soms schokkende beelden laten zien hoe loopbanden, snijapparaten en machines het proces bepalen. Mensen, dieren en gewassen lijken slechts een bijrol te hebben in de logistiek van de voedselproductie. Zonder commentaar of uitleg krijgen we de taferelen voorgeschoteld en wordt de afstand tussen consument en product bijna tastbaar gemaakt." Pas op, deze film bevat schokkende beelden. Vanaf 4 januari 2007 in de bioscoop. We feed the world
documentaire van Erwin WagenhoferMet even mooie als schokkende beelden ontrafelt We Feed the World het bizarre verhaal van ons voedsel, alvorens het in de schappen van de supermarkt belandt. De regisseur onderzoekt de marktmechanismen die ten grondslag liggen aan onze voedselindustrie en roept verschillende interessante vragen op. Waarom is strooizout bijvoorbeeld meer waard dan graan? En hoe kan het dat dagelijks 100.000 mensen omkomen van de honger terwijl er wereldwijd genoeg voedsel wordt geproduceerd voor 12 miljard mensen? Oostenrijk 2005, 96 minuten. trailer première 9 november 2006 An inconvenient truth
Verpletterende film over klimaatverandering. Ook als je, zoals ik, denkt dat je er al genoeg vanaf weet.
Ga er heen en doe er wat mee!trailer naar boven 11 november 2006 Verwarming Ik heb de verwarming aangezet. Voor het eerst deze herfst. De temperatuur in huis was tot zo'n 14 graden gedaald. Tot nu toe ging het eigenlijk wel. Met extra sokken en truien en een fleece-dekentje omgeslagen achter de computer. Maar als je thuis werkt, en dat werk voornamelijk stilzittend doet, koel je op een gegeven moment toch af. Elk jaar probeer ik het aanzetten van de verwarming zo lang mogelijk uit te stellen. Nu dus tot 11 november. En altijd voelt het weer een klein beetje als falen als het dan toch zo ver komt. De reden van dit experiment - door sommige waanzin, gekte of doorgeslagen milieufreakerigheid genoemd - is inderdaad het milieu. Ik vind dat iedereen zijn/haar best moet doen zijn/haar uitstoot van broeikasgassen zo laag mogelijk te houden. Ik heb wel het idee dat ik daarin een beetje - veel - verder ga dan de meeste anderen. Al moet ik toegegeven dan ik mensen ken die nog veel verder gaan dan ik. Maar het is niet alleen dat. Ik vind het ook een sport om te kijken hoever ik kan gaan. En wat ik aankan. En die grenzen dan steeds weer verder proberen te leggen. Niet alleen met kou lijden, maar ook op andere gebieden. Met afstanden lopen en fietsen, met bagage. Met zo sober en zuinig mogelijk eten en leven. Met het niet slikken van medicijnen enz. enz. Ik wil oud worden maar dan supergezond, nooit afhankelijk worden van verplegers, tehuizen, mensen die mijn leven gaan regelen. Ik heb dan misschien niet alles zelf in de hand maar dat wat ik zelf kan doen zal ik ook zelf doen. Er zit een zeer serieuze ondertoon in deze experimenten. Ik wil mezelf trainen, harden omdat ik zeker weet dat dat ooit van pas gaat komen. Als het ooit zover komt wil ik kunnen overleven zonder afhankelijk te zijn. Afhankelijk van verwarming, medicijnen, (veel) voedsel. Ik wil tegen pijn, kou, hitte en eenzaamheid kunnen. En, ook zeer belangrijk, ik wil kunnen leven met zo min mogelijk - het liefst helemaal geen - geld. Weinig geld nodig hebben geeft meer vrijheid. Vrijheid om dingen te doen, om niet afhankelijk te zijn van een baan, van anderen die zeggen wanneer ik wat moet doen. Misschien is dit nog wel mijn hoofdargument. Daar is de zon, snel die verwarming weer uit! naar boven 10 november 2006 Water2 'Recht op schoon water moet mensenrecht worden' zegt de UNDP (VK 9-11-06). Om schoon water betaalbaar en beschikbaar te maken voor iedereen moet er aan minimaal twee voorwaarden worden voldaan. Ten eerste moeten de voorzieningen hiervoor onafhankelijk van particulieren en bedrijven die winst voor ogen hebben geregeld worden. Dit zal in de praktijk betekenen dat een betrouwbare overheid zorg zal moeten dragen voor verdeling en zuivering van het water. Dus ook zonder winstoogmerk van eventuele aandeelhouders en dergelijke. Ten tweede moet het betaalbaar zijn voor iedereen terwijl tegelijkertijd de kosten terugverdiend worden en verspilling zoveel mogelijk tegengegaan wordt. Dit kan gerealiseerd worden door een bepaalde hoeveelheid vast te stellen die iemand per dag nodig heeft. Deze hoeveelheid is gratis beschikbaar voor iedereen. Voor het water dat echter bovenop deze hoeveelheid gebruikt wordt moet betaald worden. En flink ook. Op deze manier heeft iedereen de mogelijkheid om aan gezond en schoon water te komen om te drinken, te koken en te wassen. Het gebruik van water voor zwembaden, waterbedden en andere verspillende bezigheden zal zo teruggedrongen worden. En wat wel gebruikt wordt levert waarschijnlijk genoeg geld op om alle kosten te dekken. naar boven 6 november 2006 Antropocentrisch Antropocentrisch: de mens als het middelpunt (en het doel) der schepping beschouwend (Dikke van Dale). In de NRC stond ook een stukje over de stervende oceanen (zie hieronder) maar daar vermeldden ze erbij dat het gaat over alle economisch interessante zeedieren. Interessant voor de mens dus. Wanneer dringt het nou eens door dat de natuur, de dieren en alles wat er verder leeft een intrinsieke waarde heeft. Een recht op leven omdat het leeft. En niet alleen als het tot nut is van de mens. Antropocentrische motieven om de natuur en het milieu te redden lijken nog steeds de boventoon te voeren. Het gaat vaak om toekomstige generaties (van mensen), om medicijnen die nog gevonden kunnen worden in de oerbossen (voor mensen) enz. Dit is een egoïstische houding ingegeven door een arrogant meerderwaardigheidscomplex en veroorzaakt door een religieus verhaaltje. naar boven 3 november 2006 Stervende oceanen Het leven in de oceanen dreigt uit te sterven in 2048 dankzij menselijk ingrijpen (Vk 3-11-06). De gevolgen hiervan gaan veel verder dan het leven van deze organismen alleen. Radicale oplossingen zijn nu nodig om radicale en wellicht onherstelbare gevolgen te voorkomen. Stop nu met het eten van vis en andere zeedieren. Gekweekte vis is geen oplossing omdat gekweekte vissen gevoed worden met in het wild gevangen vis. naar boven 1 november 2006 Toeval? Is het toeval dat ineens allerlei politici zich druk maken over het milieu net nadat er een rapport is verschenen waarin gezegd wordt dat de klimaatverandering een hoop geld gaat kosten? naar boven |
Bio Mirjam
Kenmerken:media/nieuwsjunk, piekeraar, verzamelaar (o.a. van: knipsels, boeken, gereedschappen, landkaarten), chaotisch. Houdt van: lezen, schrijven, koken, heuvels en bossen, surfen op het net, mailen, wandelen, fietsen, kamperen, dansen, stilte, tv-kijken, rauwe zuurkoolsalade, spinazie, rust. Hekel aan: telefoons, koude en natte voeten, zeurende mensen, hondenpoep, verplicht gezellig moeten doen, zogenaamde feestdagen. reageren? mirjam at de-zeepkist.nl |