|
home agenda en tips redactie uitgeverij links (over) literatuur: literatuur recensies tweedehands boeken (over) veganisme: veganisme FAQ recepten uit het nieuws achtergronden bij uit het nieuws schoenen weblogs: balthasarsblog haasblog mirjamsblog mopperblog nielsblog mirjamsschrijfsels: artikelen columns recensies boek andermensschrijfsels: joop boer andere projecten van (medewerkers van) De Zeepkist : www.nielsdebeer.nl www.voedselencyclopedie.nl www.leefbarewereld.nl onderwerpen mirjamsblog sept, okt, nov, dec. 2007: Goede voornemens Bomen planten Onjuist Schokkende beelden Vrouwengezondheidsdag Test, test, test Casema, 5 x niks Vegabeurs Druk Werk Mediastilte, vervolg Ecological Debt Day Weet wie je eet Misverstanden en vooroordelen Mediastilte Toerisme Change the message ads Dove reclame 2008, 1ste kwart. sept, okt, nov, dec. 2007 juni, juli, augustus 2007 april, mei 2007 januari, februari, maart 2007 november&december 2006 september&oktober 2006 juli&augustus 2006 juni 2006 mei 2006 april 2006 maart 2006 februari 2006 januari 2006 2005 |
Mirjamsblog sept. t/m dec. 200727 december 2007 Goede voornemens Omdat ik zelf vind dat ik enigzins aan het verzuren ben, zie ook mijn column die ik hierover schreef, heb ik mij voorgenomen om meer de positieve kanten van het leven te zien. En daar dan over te berichten op deze blog. Minder gemopper dus en meer vrolijkheid. Mocht nou blijken dat er langere tijd niets verschijnt weet dan dat ik hard op zoek ben! Maar ook dat ik hard aan het werk ben aan mijn nieuwste project: een groots opgezette voedselencyclopedie. naar boven
naar boven 20 november 2007 Onjuist Wat ik gisteren schreef over het spotje van de pvdd is niet helemaal juist. De beelden uit het nieuwste spotje zijn niet uit Our daily bread maar uit de film We feed the world. De klacht die was ingediend ging over het vorige spotje. Blijft staan natuurlijk dat het een goede zaak zou zijn als de oorzaken van de schokkende beelden aangepakt zouden worden in plaats van het uitzenden hiervan. naar boven 19 november 2007 Schokkende beelden Ik zag een spotje van de partij voor de dieren waarin pvda-er Luuk Blom zei "...ik geen idee heb wat de relatie is tussen intensieve veehouderij en de relatie met ontbossing ik weet niet waar". Dit vond ik schokkend. In ditzelfde spotje worden beelden vertoond uit de film 'Our daily bread' van het selecteren van kuikentjes op een lopende band. Er wordt niet heel erg zachtzinnig met deze beestjes omgegaan. Nu blijkt er een klacht ingediend te zijn door de kinderconsument tegen dit spotje. Niet tegen het feit dat een lid van de tweede kamer niets weet van de relatie tussen het eten van vlees en ontbossing of tegen het feit dat er zo met dieren wordt omgegaan maar omdat dit spotje op een tijdstip uitgezonden werd dat er kinderen konden kijken en voor hen zijn die beelden (te) schokkend. Deze klacht is gegrond verklaard en het spotje moet voortaan na 20.00 uur uitgezonden worden! Ik vind deze beelden ook schokkend maar zou er niet beter iets aan deze praktijken gedaan kunnen worden? Op die manier hoeft er niemand meer naar die beelden te kijken. naar boven 13 november 2007 Vrouwengezondheidsdag 
Afgelopen zondag (11 november) was ik samen met de NVV (Nederlandse Vereniging voor Veganisme) op de vrouwengezondheidsdag in Zuilen, Utrecht. Nu eens geen publiek dat bestond uit veganisten en aanverwante soortgenoten, maar vrouwen uit de wijk Zuilen. Mannen en kinderen mochten niet binnenkomen, wat toch voor een andere sfeer zorgt dan wanneer dat wel het geval is.De dag ging over gezondheid, en voor een groot deel dus over voedsel maar van veganisme hadden de meeste bezoekers geen kaas ;-) gegeten. Werk aan de winkel dus voor ons. We hadden hapjes gemaakt voor de 'gezonde hapjes'-wedstrijd. Tapenade op uizenpiazetjes en op komkommer en 'droomballetjes' van dadel en kokos. Deze vielen zeer in de smaak. Grappig was wel weer dat mensen eerst zeggen dat ze geen veganist zijn en dus (???) dit niet eten, het dan op aandringen toch proeven en vervolgens zeer verbaasd zijn dat het toch(!) lekker is. Zo lekker zelfs dat de tapenade de derde prijs won in de wedstrijd en de droomballetjes absolute publiekslieveling leken te zijn. Mensen kwamen er voor terug en namen ze zelfs mee naar huis. De recepten voor deze lekkernijen, die we opgeschreven hadden, vonden gretig aftrek. Zie ook hier voor droomballetjes en hier voor tapenade. De verkoop van boeken en zo over veganisme was uiteraard niet om over naar huis te schrijven, maar ik vond het toch zinvol om op deze manier weer eens een heel ander publiek te laten zien, en proeven, dat het veganisme heus wel lekker en gezond kan zijn. En ik vond het gezellig. De opkomst was hoog, de sfeer was goed en ik had veel interessante gesprekken. Toch is er altijd het gevoel dat je vreemd bent als veganist, dat je er niet helemaal bij hoort en dat je niet helemaal serieus genomen wordt. Mensen vinden ze wel lekker, de hapjes die je maakt, en ze willen ook het recept wel, maar serieus nadenken over vegetariër of zelfs veganist worden, is niet aan de orde. Dat is dan weer jammer. En soms word ik daar dan weer somber van. Omdat ik echt, oprecht, geloof dat dat beter is. Niet alleen voor mensen en dieren maar, voor nog zoveel meer. Voor de natuur en het milieu, voor de verdeling van voedsel over de wereld, voor een schonere lucht, schoner water en minder uitstoot van CO2, methaan en andere broeikasgassen. Voor het behoud van het regenwoud. Enzovoort, enzovoort. Waarom zijn er toch maar zo weinig mensen die openstaan voor deze ideeën en vooral, waarom zijn er toch maar zo weinig mensen die echt daadwerkelijk zelf iets willen doen? En dan voel ik me weer eenzaam en verloren. Op zo'n dag en later thuis. naar boven 6 november 2007 Test, test, test Vandaag was de eerste dag van mijn neuro-psychologische testen. Het begon meteen al goed. De afdeling waar ik moest zijn (psychiatrie) was op de twaalfde verdieping. Dat stond tenminste op de brief die ik had ontvangen. Maar omdat ik elke dag langs dit ziekenhuis kom wist ik allang dat het er maar elf heeft, de begane grond meegeteld. Ik was benieuwd. Toen ik de trap op liep was ik meteen al op de derde laag. Merk op: geen verdieping maar laag. Dat ging lekker snel. De eerste vraag van de behandeld arts, of ik het makkelijk had kunnen vinden, moest ik uiteraard beantwoorden met te zeggen dat ik in verwarring was over het aantal verdiepingen. Zij wist van niets en beweerde dat we op de twaalfde waren. Toen ze ook nog hoorde dat ik de trap had genomen leverde dat allerlei vragen op. 'Waarom niet met de lift? Wat zit daar achter? Ga je nooit met de lift? Ben je bang voor liften in het bijzonder of voor kleine ruimtes in het algemeen?' Iets in die trant dan, ik weet niet meer precies wat er gezegd is, dat is juist een van de klachten die ik heb. Maar ik weet nog wel dat ik dacht dat ik goed op mijn woorden moest passen. Voor je het weet verklaren 'ze' je hartstikke voor gek en mag je blijven. Na een paar uur testen en vragen invullen (Bent u a: nooit somber, b: vaak somber, c: heel vaak somber of d: altijd somber? 'Uuhh, af en toe.' 'Dat staat er niet bij, u moet één van de antwoorden aankruisen.') (Heeft u de afgelopen tijd last gehad van de volgende klachten en zo ja in welke mate: tegen uzelf praten als u alleen bent?, het gevoel dat andere mensen niet te vertrouwen zijn? kritisch over andere mensen zijn?) was ik helemaal gaar, dacht ik dat ik helemaal gestoord was maar mocht ik gelukkig wel gaan. Als ik tenminste binnenkort terug zou komen om nog meer testen af te leggen. Het vermoeiendste vond ik misschien nog wel dat ik het gevoel had dat ik zo op moest letten met wat ik antwoordde om maar geen verkeerde indruk te wekken terwijl ik wel zo dicht mogelijk bij de waarheid wilde blijven. naar boven 30 oktober 2007 Casema, 5 x niks Wat een zelfkennis en wat een open doel. Het is eigenlijk te makkelijk maar ik doe het toch, ze vragen er gewoon om. Zoals ik al eerder melde probeer ik mijn gewone kabelpakket om te zetten in een budgetkabelpakket. Dat laatste houdt in dat ik alleen nog maar publieke zenders ontvang en dus geen commerciële meer. Niet dat ik nooit naar de commerciëlen kijk, juist wel. Maar ik wil het niet. En omdat ik nogal verslavingsgevoelig ben moet ik dat wat ik niet wil, niet in de buurt hebben om er af te kunnen blijven. - Half augustus stuurde ik een mailtje (via een serviceaanvraag zoals dat daar heet) met het verzoek mijn pakket te wijzigen. Ik kreeg antwoord dat dit zou gebeuren. Maar er gebeurde niks. - Daarom stuurde ik begin september nog maar eens zo'n serviceaanvraag. Weer gebeurde er niks. - Eind september hetzelfde verhaal. Weer niks. - Begin oktober heb ik gebeld en werd mij verzekerd dat het binnen een paar dagen veranderd zou zijn. Bovendien was er veel verbazing over het feit dat ik niet heel blij was dat ik al wel minder betaalde maar nog steeds alle zenders kon zien. Sommige (vele?) mensen kan je niet uitleggen dat geld niet altijd een drijfveer is. Er gebeurde wederom niks. - Gisteren weer een mailtje gestuurd. Vandaag doet alles het nog. Vijf keer niks. Behalve dan dat alle zenders nu slecht beeld geven en dat ze zeggen dat ik minder betaal. Daar moet ik eerst nog een afschrift van krijgen voordat ik dat geloof. Een tip voor mensen die goedkoper, maar (mogelijk) met slechter beeld, tv willen kijken: dien een verzoek in om je standaardpakket in een budgetpakket om te zetten. Doe verder niks. naar boven 29 oktober 2007 Vegabeurs En daar gingen ze weer, als twee marskramers met al hun handelswaar op de rug gesjord. Op naar Amsterdam, naar de vegabeurs om boekjes en koekjes te verkopen, andere mensen te ontmoeten en, last but not least, allerlei lekkere hapjes te proeven. Dat verkopen viel wel een beetje tegen. Door een of andere miscommunicatie tussen de organisatoren onderling viel de vegadag samen met een evenement dat al 'ons' publiek weglokte, zodat het niet erg druk werd. Wel leuk contact gelegd met de mensen van de belgische club  .Zij gaan een aantal van mijn boeken verkopen bij hun acties. Die acties bestaan vooral uit het geven van voorlichting over het lot van dieren die als vlees of zuivelproduct eindigen. Met films, informatie en hapjes staan ze regelmatig bij supermarkten in, voornamelijk, België. Na een lange en behoorlijke vermoeiende dag vrijwel meteen naar bed gegaan. Toch weer met een hoofd vol indrukken, enthousiaste verhalen en nieuwe contacten. Dat slaapt niet lekker maar is wel fijn. naar boven 24 oktober 2007 Druk Ik hb een tijdje niets van me laten horen. Dat was niet omdat ik niets te melden had of omdat ik weer eens weg was maar juist omdat ik het heel druk gehad heb, en nog heb. Druk met mijn gezondheid. Ik heb last van vreemde uitvals- en andere verschijnselen. Hiervoor heb ik nu een aantal onderzoeken gehad waaronder een ct-scan. Afgelopen maandag kreeg ik hiervan de uitslag: er zijn geen vreemde dingen in mijn hoofd gevonden. Geen tumoren, knobbels of kronkels dus. Geruststellend aan de ene kant maar aan de andere kant weet ik nu nog niets. Er volgen nog neuro-psychologische onderzoeken maar de kans dat al mijn klachten door stress veroorzaakt worden is groot. Ik was me er al eerder bewust van geworden dat stress steeds andere, vreemdere, manieren heeft om zich te manifesteren. Lastig omdat je op die manier nooit zeker weet dat het stress is maar elke keer weer allerlei angsten doormaakt omdat je onverklaarbare lichamelijke klachten hebt. Ik ben daar tenminste altijd weer ongerust van. Wat op zich weer niet bevordelijk is voor de rust in mijn lijf en leven. Ook lastig is het te weten (vermoeden) dat je aan stress lijdt zonder precies te weten waarvan dat dan komt. En wat moet je daar dan aan doen? Bovendien voel ik me eigenlijk te grieperig om iets te doen. Heb van alles wat ik leuk vind (wandelen, tafeltennissen, helpen in de winkel) afgezegd omdat ik probeer nu wat rust te vinden om me zaterdag in ieder geval iets beter te voelen. En omdat ik me gewoon te beroerd voel om veel te doen, al helemaal als dat naar buiten gaan en bewegen inhoudt. Druk heb ik het ook met nieuwe uitgaven. Er zijn twee nieuwe boekjes in de maak. Eentje met recepten van de receptenpagina op deze site en eentje met een aantal (412!) plantaardige voedingsmiddelen. Een selectie van dingen die veganisten dus kunnen eten. Om te laten zien aan al die mensen die, oprecht of niet, willen weten 'wat jullie nou zoal wél mogen(!) eten'. Uitleg van deze voedingsmiddelen staat er niet bij. Het is puur een opsomming. Die uitleg volgt nog wel. Op de nieuwe website voedselencyclopedie.nl. Nog niet in de lucht maar al wel in de maak. Het zal nog even duren voor die geraadpleegd zal kunnen worden maar het wordt een fantastische site. Met nu al 528 lemma's. Die vrijwel allemaal nog geschreven moeten worden dus de lancering duurt nog even. Dan moet weer de 3-maandelijkse BTW-aangifte gedaan worden, ook al zoiets stressverhogends. En die administratie schiet er ook vaak bij in, dus dat stapelt op en wordt onoverzichtelijk. Aanstaande zaterdag is er weer een veganistendag in Amsterdam. In de Nassaukerk in de Wittenstraat. Dan moeten er genoeg boekjes af zijn. Hopelijk wordt het daarna iets rustiger. Of heel druk met bestellingen, dat is ook leuk:) naar boven 13 oktober 2007 Werk 'Vrouw werkt steeds korter' (Volkskrant 13 oktober 2007) Nou die mannen nog. naar boven 10 oktober 2007 Mediastilte, vervolg 
Het lukt nog niet helemaal met de mediastilte, ik lees weer de krant, al is het er maar eentje meer en ik lees 'm sneller, niet meer alles. De radio is nog steeds weg uit de keuken en hoewel ik nog vaak misgrijp gaat het koken in stilte me redelijk af. De tv is nog steeds hetzelfde als ik op 25 september schreef.Doordat ik de krant vanmorgen las kwam ik er achter dat greenpeace een onderzoek heeft gehouden waaruit blijkt dat de kranten in Nederland verantwoordelijk zijn voor het kappen van oerbossen in Canada. En ik ben daar dus mede verantwoordelijk voor. Hoe ver moet, kan en wil je (ik) gaan voor je (mijn) idealen? Een vraag waar ik bijna dagelijks mee worstel. Moet ik nu de krant opzeggen? Uiteraard was ik me ervan bewust dat voor de krant papier nodig is, net als voor boeken, tijdschriften, mijn eigen uitgaven (zie uitgeverij), en vele andere toepassingen waar ik gebruik van maak. Helemaal alles opgeven, alles goed doen is niet mogelijk, dus moet ik grenzen stellen en dus moet ik nadenken over wat ik nog wel en wat ik niet meer doe. Op zich juich ik het toe als mensen nadenken over de keuzes die ze maken, zelf zou ik niet anders kunnen, ik ben dat al zo lang gewend dat het een eigenschap is geworden. En ik blijf het doen. Eenmaal vastgestelde grenzen, principes of idealen staan altijd open voor verandering. Als ik nieuwe informatie of nieuwe inzichten hoor of lees pas ik dat toe op mijn eigen ideeën en die kunnen daardoor dus veranderen. Dat van die oerbossen en de kranten is nieuwe informatie. Oerbossen klinkt zo anders dan bomen, bos of hout. Oerbossen zijn oud en als je ze omkapt komen ze nooit meer terug. Niet alleen sterven er dan bomen maar een oerbos, net als een gewoon bos maar dan anders, is een ecosysteem. Het is niet een losse verzameling bomen maar het is een leefgemeenschap waar bomen, planten, grassen, mossen, paddestoelen, schimmels, insecten, vogels en vele andere wezens leven. Ook mensen. Al die mensen, dieren, planten en meer raken hun thuis kwijt. Ze gaan mee ten onder tijdens de kap of sterven doordat ze geen voedsel en bescherming meer kunnen vinden. Dit gebeurt natuurlijk niet allemaal alleen voor mijn krantje maar wel voor al die kranten, folders, boeken, verpakkingen enzovoort, enzovoort bij elkaar. naar boven 6 oktober 2007 Ecological Debt Day 
Het Global Footprint Network in Oakland, USA, heeft 6 oktober 2007 uitgeroepen tot Ecological Debt Day – de dag waarop de mensheid reeds alle hulpbronnen heeft geconsumeerd die de aarde dit jaar zal produceren.Gegevens van het Global Footprint Network en de New Economics Foundation in London tonen aan dat sinds ongeveer 1987 de Mondiale Voetafdruk van alle wereldburgers samen groter is dan de aarde duurzaam kan bieden, en de ecologische schuld is elk jaar erna verder opgelopen. In 1996 gebruikte de mensheid 15 procent meer hulpbronnen dan de aarde kon opbrengen, waardoor Eco Debt Day toen nog in november viel. Nu valt die dag op 6 oktober omdat de schuld is opgelopen tot 30 procent. Elk jaar wordt de aarde dus eerder te klein, veroorzaakt door het grote aantal wereldbewoners en de sterk toegenomen consumptie. De groei van de economieën in landen als China, Brazilië en India zorgen voor een versnelling van het proces. Als we zo doorgaan, dan hebben we in 2050 twee aardes nodig. Net zoals meer geld uitgeven dan je op de bank hebt, leidt tot een financiële schuld, zo leidt meer gebruiken dan de aarde in een jaar kan opbrengen tot het oplopen van de ecologische schuld. Dit kan korte tijd nog redelijk goed gaan, maar uiteindelijk leidt het tot ernstige vervuiling en uitputting van de cruciale hulpbronnen, waarop onze economie gebaseerd is. Een van de meest opvallende gevolgen van de mondiale ecologische schuld is de klimaatverandering, maar ook overbevissing, afname van de biodiversiteit, ontbossing en verlies van bodemvruchtbaarheid zijn de indicaties van de opgelopen schuld. De berekening van Eco Debt Day is gebaseerd op het model van de Mondiale Voetafdruk. Het meest recente overzicht van de boekhoudkundige situatie van de aarde is te vinden in het ‘Living Planet Report 2006’ van het Wereld Natuur Fonds en het Global Footprint Network Global Footprint Network. Daarin staan de voetafdrukken van 148 landen. Vorig jaar zijn er twee Nederlandse boeken verschenen over de Mondiale Voetafdruk. Zie www.janjuffermans.nl voor het gratis downloaden van een van die boeken. De Kleine Aarde in Boxtel gebruikt het model van de Mondiale Voetafdruk sinds 1998. In het Ecopark en het magazine van De Kleine Aarde is alles erop gericht mensen inspiratie en informatie te geven voor het mooier maken van hun Mondiale Voetafdruk. Dat kan prima via duurzame voeding, anders bouwen en wonen, maar bijvoorbeeld ook door van zonne- en wind-energie gebruik te maken. De Kleine Aarde verzorgt tevens lezingen over het model van de Mondiale Voetafdruk en de vele toepassingsmogelijkheden. Zie voor meer informatie de site www.dekleineaarde.nl of mail Jan Juffermans: e-mail. naar boven 1 oktober 2007 Weet wie je eet 
Vandaag is het wereld vegetarisme dag. De belgische organistatie EVA heeft hierover een site gemaakt waar je kan kijken hoeveel dieren een gemiddelde belg eet in zijn leven en waar je kan zien hoeveel dieren jij al gegeten dan wel gespaard zou hebben als je een gemiddelde belg zou zijn.Nou eet de gemiddelde belg iets meer vlees dan de gemiddelde nederlander maar het kan toch schokkend zijn te beseffen dat (vrijwel) iedereen, dus jij ook, verantwoordelijk is (geweest) voor het leven en doden van andere levende wezens. Ter gelegenheid van deze dag heeft de EVU ( European Vegetarian Union) een quiz samengesteld over vlees en klimaatverandering. De link tussen deze twee begint eindelijk een beetje door te dringen en bekenheid te krijgen. De productie van vlees en vleesproducten gaat gepaard met niet alleen CO2 uitstoot maar ook met de uitstoot van methaangas en stikstofmonoxyde, N2O, oftewel lachgas. Dit zijn twee belangrijke broeikasgassen. Ze hebben een veel groter effect dan CO2. Methaan heeft een 23 keer groter effect en N2O zelfs een 300 keer groter dan CO2. Methaangas komt vrij bij de vertering van plantaardig materiaal als er geen of te weinig zuurstof bij is. Dus bijvoorbeeld in de magen van herbivore (plantetende) dieren. Het komt naar buiten als scheten en tijdens de afscheiding van mest (poepen). naar boven 30 september 2007 Misverstanden en vooroordelen In de volkskrant van gisteren was het weer zover. Giphart schrijft in zijn column over brandnetels: "Brandnetels leken me hooguit goed aangeschreven in kringen van gastromasochistische veganisten en macrobiotische smaakpapilflagelanten". Het zoveelste misverstand over veganisten (en macrobioten). Vorige week ging het over gluten en toen kwamen de veganisten er ook al niet al te best vanaf. Er bestaan veel misverstanden en vooroordelen over veganisten. Het grappige is dat sommige elkaar tegenspreken. Ik heb er een aantal op een rijtje gezet. Ze zien er bleek en slapjes uit. Ze leiden aan bloedarmoede en zijn mager. Het zijn gezondheidsfreaks. Veganisten zijn heel betrokken bij de maatschappij, ze hebben een ideaal en daar staan ze voor. Ze leven in een droomwereld en staan niet met beide benen op de grond. Veganisten houden niet van dieren. Veganisten zijn echte dierenvrienden. Het zijn allemaal radicale dierenactivisten. Het zijn softe geitenwollensokkentypes. En verder hoor ik regelmatig: Ze houden niet van vlees en zuivelproducten, maar daar schamen ze zich voor en daarom noemen ze zichzelf veganist. Ze houden niet van lekker eten maar leven op een dieet van rauwe wortels en linzen. Ze drinken alleen maar kruidenthee en eten biologisch. Ze zijn streng voor zichzelf en lijden onder hun idealen. Veganisten roken niet en drinken geen alcohol. En vooral: ze hebben geen humor en kunnen niet relativeren, daarom (en ook door die linzen en wortels) zijn ze altijd chagrijnig en ongelukkig. naar boven 25 september 2007 Mediastilte Vanaf dat ik kon lezen lees ik de krant. Bij mijn ouders stond en staat de radio altijd aan onder het koken, afwassen en andere huishoudelijke klusjes. Op de nieuwszender. Ik heb dat overgenomen. Als ik ga koken of alleen maar een boterham wil smeren reikt mijn arm automatisch naar het aan-knopje van het toestel. En 's avonds is er de tv. Op deze manier krijg ik heel veel informatie binnen die mij vaak niet eens interesseert maar omdat het allemaal een soort vervolgverhaal is blijf je dag in dag uit alles volgen. Veel van deze informatie is ellendig van aard. Honger, oorlog, overstromingen, bureaucratische spinnewebben waar mensen in verstrikt raken, politieke machtsspelletjes en poppenkast, het wel en wee van min of meer beroemde personen en heel veel onrechtvaardigheid. Ellende die zich vaak ver weg afspeelt maar die vrijwel altijd leidt tot een gevoel van onmacht. Machteloosheid. Je wil niet dat het zo is maar wat kan je er aan doen? Verhalen over criminaliteit, terrorisme, en doemscenario's over het aanstaande einde van de wereld of op z'n minst van de beschaving leiden tot angstgevoelens. De ene krant is daar van oudsher sterker in dan de andere maar ik heb het idee dat ze wat dit betreft een beetje naar elkaar toe groeien. Aangezien ik van mijzelf al een lichtelijk sombere inslag heb word ik hier, op z'n zachtst gezegd, niet echt blij van. Zoals bekend zijn gevoelens van machteloosheid en angst mogelijke oorzaken van depressiviteit. Om te voorkomen dat het zo ver komt heb ik een mediastilte afgekondigd voor mijzelf. Ik wil proberen door de week geen kranten meer te lezen, niet meer gedachteloos naar de radio te luisteren, en geen onzin meer te kijken op tv. Omdat het redelijk verslavende gewoonten zijn ben ik benieuwd of het me gaat lukken. Op dit moment komen er elke ochtend twee kranten binnen, die moet ik dus zien te mijden. De radio heb ik uit de keuken weggehaald en de tv, tja, dat is een verhaal apart. Ik probeer al een aantal maanden mijn zenderpakket om te zetten in een zogenaamd budgetpakket met alleen maar publieke zenders. Hoewel de casema elke keer zegt dat dat binnen een paar dagen gebeurt heb ik nog steeds alle zenders tot mijn beschikking. En ik kan me niet losscheuren van atwt. Met dit experiment wil ik een aantal dingen bereiken: meer rust in mijn hoofd, meer lezen, ik wil weten of ik rustiger en met meer concentratie kan koken (oftewel of ik minder vaak mezelf in mijn vingers ga snijden :( ), dieper en beter slapen zonder nachtmerries, geen opgejaagde gevoelens meer omdat ik tussen twee programma's net kan koken. Kortom meer rust en tijd voor andere dingen die nu blijven liggen. naar boven 24 september 2007 Toerisme Ik was vorige week op een waddeneiland, in een dorpje direkt aan zee, dus toeristisch. Hier was het wel heel erg. Er was één winkelstraat. Daarin zaten pakweg een brillenzaak, vijf sport- en vrijetijdskledingwinkels, zes winkels met strandartikelen en andere noodzakelijkheden als ansichtkaarten en pluche beesten, een bakker annex lunchroom en ongeveer zestig restaurants. Je ziet talloze mensen op en neer sjokken door die ene straat, op zoek naar iets inspirerends, iets echts. Ik zou bijna zeggen iets authentieks, als dat niet een van de meest misbruikte woorden van de afgelopen tijd zou zijn. Omdat we honger hadden en omdat ik een rare eetstoornis heb die inhoudt dat ik alle menukaarten moet lezen op zoek naar iets origineels, sjokte ook wij hier op en neer. Ik ben altijd op zoek naar net dat ene, net die verrassing die weer hoop geeft, die je het gevoel geeft dat je niet de enige bent die het anders wil. Niet alleen anders (dan de meeste mensen) eten maar helemaal anders leven. Die ene verrassing die je uit je verveling en saaie omgeving trekt. Die je het gevoel geeft dat je leeft en dat dat de moeite waard is. Dat dat zelfs leuk kan zijn. Die kwam dus niet. Nadat ik had geconstateerd dat je op elk terras min of meer dezelfde hapjes kon eten (pizza, broodje, pannekoek, appeltaart, gebakken beest met friet) was ik toch weer enigzins teleurgesteld. Blijkbaar leidt een grote hoeveelheid potentiele klanten niet tot een hoop verschillende dingen maar juist tot eenvormigheid. Uiteindelijk snel naar ons huisje gefietst om iets te koken voor mezelf. Iets anders, iets aparts, iets met groente. naar boven 13 september 2007 Change the message ads  In de nieuwe rubriek 'change the message ads', gestart door the no impact man, deze advertentie. De eerste uit een serie. De plaatjes mogen overgenomen worden, het is de bedoeling dat ze verspreid worden. naar boven 10 september 2007 Dove reclame Ik houd over het algemeen niet van reclame, dat is één van de redenen dat ik er geen op mijn site heb, ik houd ook niet van cosmetica en ander huid-, haar-, en gezichtsspul, maar nu heeft Dove een filmpje gemaakt met een boodschap die mij wel aanspreekt. En nog een leuk muziekje eronder ook nog. Dus bij deze een uitzondering. Dit in het kader van de strijd die onder andere Sunny Bergman voert tegen de schoonheidswaan. Zie Beperkt houdbaar.info naar boven |
Bio Mirjam
Kenmerken:media/nieuwsjunk, piekeraar, verzamelaar (o.a. van: knipsels, boeken, gereedschappen, landkaarten), chaotisch. Houdt van: lezen, schrijven, koken, heuvels en bossen, surfen op het net, mailen, wandelen, fietsen, kamperen, dansen, stilte, tv-kijken, rauwe zuurkoolsalade, spinazie, rust. Hekel aan: telefoons, koude en natte voeten, zeurende mensen, hondenpoep, verplicht gezellig moeten doen, zogenaamde feestdagen. reageren? mirjam at de-zeepkist.nl 
|