|
home agenda en tips redactie uitgeverij links (over) literatuur: literatuur recensies tweedehands boeken (over) veganisme: veganisme FAQ recepten uit het nieuws achtergronden bij uit het nieuws schoenen weblogs: balthasarsblog haasblog mirjamsblog mopperblog nielsblog mirjamsschrijfsels: artikelen columns recensies boek andermensschrijfsels: joop boer andere projecten van (medewerkers van) De Zeepkist : www.nielsdebeer.nl www.voedselencyclopedie.nl www.leefbarewereld.nl onderwerpen nielsblog 2007: Regen Nulenergiehuis Levend voedsel Herfst Natriumbicarbonaat Energie Baking soda Roos Afval? Misschientje Appels Tweedehands winkelen Voorjaar Merel Lopen Lui nielsblog nielsblog 2006 nielsblog 2007 |
nielsblog 200714 december 2007 Regen Motregen, gemiezer, stofregen, fijne regen, stiefen. Allemaal woorden, begrippen, voor regen waarbij de druppels een kleinere diameter hebben dan 0,5 mm. Hierdoor vallen ze langzaam naar beneden. Was dit altijd een kenmerk van het nederlandse weer, tegenwoordig lijkt dit een uitstervend fenomeen aan het worden. Het regent nog wel, genoeg zelfs, maar dit lijkt vooral te vallen in de vorm van hoos- of plensbuien, slagregens en andere vormen van veel en zware regen. Het voordeel is dat deze regen vooral in de vorm van buien valt die dus niet de hele dag of dagenlang duren. Nadeel is dat als je overvallen wordt door zo'n bui, en je er niet op gekleed bent, je binnen no time doorweekt kan zijn. Kletskliedernat tot op je ondergoed. naar boven 3 december 2007 Nulenergiehuis Iemand vroeg mij laatst wat dat toch is: een nulenergiehuis. Je komt dit begrip tegenwoordig vaak tegen maar zonder dat er een uitleg aan gegeven wordt. Volgens mij is een nulenergiehuis een huis dat net zoveel of minder energie verbruikt dan het genereert. Dus een huis dat bv met behulp van zonnepanelen energie opwekt. Deze opgewekte energie moet dan net zoveel of meer zijn dan wat er in dat huis gebruikt wordt om te verwarmen, koken, wassen, verlichten en andere situaties en acties waar energie voor nodig is. Energie is hier dus niet alleen electriciteit maar ook bv gas. Nou gaat dit dus alleen over de energieopwekking en het energieverbruik tijdens het gebruik van het huis. Zou het echter niet beter zijn om ook de energie die nodig was voor de bouw van het huis en de productie van alle onderdelen inclusief die van de zonnepanelen, en eventuele andere bronnen, mee te tellen. Op die manier zou er gekeken moeten worden naar andere manieren en naar andere materialen om mee te bouwen. Het gebruik van hout (en dan uiteraard geen tropisch hardhout), stro en leem levert vele voordelen op boven het gebruik van de meest gangbare materialen. Niet alleen voordelen kwa energiegebruik maar ook voordelen voor leefbaarheid. Huizen gebouwd op deze manier zijn over het algemeen gezonder omdat de materialen ademen, een betere vochtregelering hebben en geen giftige stoffen bevatten. Ze zijn bovendien goedkoper omdat ze eenvoudig en lokaal te produceren (laten groeien) zijn. En als het gebouw afgebroken moet worden kan alles weer terug in de natuurlijke kringloop, op de composthoop. Cradle to cradle, maar hierover een andere keer meer. naar boven 7 november 2007 Levend voedsel 
Met levend voedsel wordt bedoeld dat iets rauw is, niet bewerkt boven een temperatuur van 38 of 40 graden celsius. Op deze manier is voedsel nog vol levende encymen en dat is gezond. Tenminste volgens de aanhangers van de raw food beweging. En ik ga daar een heel eind in mee.Om te testen of iets levend is kan je het in de grond stoppen en kijken of het gaat kiemen. Dit werkt bij zaden, noten, granen en peulvruchten. Al werkt het niet altijd, sommige zaden en peulvruchten zijn gesplitst en van een omhulsel ontdaan. Dan kiemen ze niet meer. Dit is het geval bij b.v. spliterwten en (gepelde) walnoten. Geheel toevallig ontdekte ik nog een andere manier om te zien of iets nog leeft. Niet bij een zaadje maar bij groente. Als je een ui of een prei doormidden snijdt, gaat ie in het midden groeien. Dit zag ik net ook bij een spitskool die al een paar dagen halfdoorgesneden ligt te wachten om opgegeten te worden. Vanuit het midden groeit er een vers groen puntje. Dit groeit er gewoon, zonder dat het water krijgt of andere voeding, en dat bij een temperatuur van ongeveer 13 graden. Ik vind het knap. En lekker natuurlijk, al lijkt het een beetje zonde om het nu al op te eten. Wie weet hoe ver dit kan gaan. Wat kan een mens toch gelukkig en blij worden van iets dat heel klein en simpel is maar tegelijkertijd zo mooi en wonderbaarlijk. naar boven 30 oktober 2007 Herfst 'Herfst, herfst, wat heb je te koop? Duizend kilo bladeren op een hoop.' Zongen wij vroeger als we in het bos, maar ook gewoon op straat, met onze voeten door grote hopen bladeren liepen. En ze dan het liefst alle kanten op schopten. Ik vraag me af of kinderen dat tegenwoordig nog doen. Ik heb het idee dat bladeren nu minder kans krijgen te blijven liggen. Vooral in de stad wordt er verwoed op ze gejaagd, het liefst met herriemakende, benzinestankverspreidende apparaten. Ik heb echter de indruk dat het op deze manier niet sneller gaat dan op de ouderwetse manier met bezem. Maar dat kan aan mij liggen. Maar ik wou het ergens anders over hebben. De herfst geeft zoveel meer dan bladeren. Dit is de tijd om te oogsten, vooral (moes)tuiniers weten dit, maar ook mensen die een boswandeling maken. Daar zijn noten en vruchten in overvloed te vinden. 
Ook in de tuin is het feest. Niet alleen zijn er nog volop zogenaamde zomergroenten (tomaten, komkommers, courgettes, snij- en andere boontjes, mais), ook zijn er al herfst- en wintergroenten te oogsten (winterwortels, pompoenen, kolen, spruitjes, pastinaken, selderie). Te veel om op te noemen. De kunst is om niet zoveel te oogsten dat je het niet allemaal kan bewaren maar precies genoeg zodat je altijd verse groente hebt. Die kunst begint eigenlijk al vroeger, bij het zaaien. Om precies te weten hoeveel je moet zaaien heb je ervaring nodig. Maar je hebt het nooit helemaal in de hand. Het weer speelt een rol, net als de hoeveelheid niet-uitgenodigde mee-eters (vogels, konijnen, muizen, eekhoorns), de kwaliteit van het zaad en zo nog een aantal niet te voorspellen factoren. Het blijft dus altijd een gok waarbij het misschien slimmer is om te veel te zaaien dan te weinig. Tijdens het uitdunnen kan je ook vanalles oogsten dat ook al te eten is. Jong blad en steeltjes om bijvoorbeeld stamppot mee te maken in het voorjaar.En dit is het seisoen voor noten en fruit. Bessen, appels, peren, walnoten, vijgen, frambozen. Het is te veel om op te noemen, en om op te eten. Daarom probeer ik zo veel mogelijk te bewaren. Door het maken van appelmoes en jam. Door sommige groenten in te kuilen of in de schuur te bewaren. Maar het liefst eet ik het allemaal lekker op. Een vetlaagje kweken voor de winter. En dan een slaapje doen, van een paar maanden. Tot het voorjaar. Welterusten. naar boven 2 oktober 2007 Natriumbicarbonaat Ik heb inmiddels vier of vijf keer mijn haar gewassen met natriumbicarbonaat, oftewel zuiveringszout oftewel baking soda, (zie ook 12 september) het is nog niet over met de roos en de jeuk maar.... het is wel veel minder en ik heb goede hoop dat het echt helemaal over zal gaan. Ik zal vertellen hoe ik het doe: Als ik onder de douche sta strooi ik ongeveer een theelepeltje van het poeder op mijn hand. Met de andere hand laat ik er wat water op vallen dat ik vervolgens met een vinger tot een papje roer. Dit smeer ik in mijn haar, op dat moment lijkt het veel te weinig maar als ik maar lang genoeg mijn haar masseer verspreidt het zich over mijn hele hoofdhuid. Het gaat niet echt schuimen ofzo maar het wordt iets meer en je kan het goed over je hele hoofd verdelen. Daarna laat ik het nog even intrekken, hooguit een minuutje ofzo, en spoel ik het uit. Ik verwacht het nog een paar keer te moeten doen voordat het helemaal weg is. Daarna stop ik er weer mee om te kijken of het wegblijft. Het is toch wel duur als ik het zo vaak zou blijven gebruiken, en bovendien doe ik het alleen maar tegen de roos. Verder hoeft mijn haar niet al te vaak gewassen te worden. Daar lijdt het maar onder. naar boven 27 september 2007 Energie Zoals mirjam al schreef in haar blog van 29 augustus 2007 kost de productie van een chip heel veel energie en levert het vooral veel giftig afval op. Eén van de stoffen die daar voor zorgen is silicium. Dit zit ook in zonnecellen voor de productie van zonne-energie. Het produceren van deze cellen is dus ook niet helemaal fris en zo bekeken is de energie die op deze manier opgewekt wordt minder schoon dan je op het eerste gezicht zou vermoeden. Net als bij andere zogenaamde schone energiebronnen als kernenergie en waterstof, wordt er alleen maar gekeken naar de uitstoot en dan meestal alleen naar de CO2 uitstoot. Er wordt maar zelden stilgestaan bij de productie van materialen, de winning van grondstoffen en het vervoer van half- en eindproducten. Dit kost allemaal hopen energie en levert hopen afval op. Vaak giftig en/of radioactief materiaal. Maar ja dat zien wij hier niet. Dat speelt zich over het algemeen af in verre, armere oorden, waar de mensen blij zijn dat ze mogen werken om zo nog iets te verdienen. Wat mij betreft is de enige echt schone energie mijn eigen spierkracht, als je dingen zelf doet in plaats van een machine het werk laten doen levert dat warmte op. Je stop er voedsel in en krijgt er kracht en warmte voor terug. Niet alles kan kan je op deze manier voor elkaar krijgen maar er is veel meer mogelijk dan op het eerste gezicht lijkt. Voor de hand liggende dingen zijn afwassen, wassen, vegen in plaats van stofzuigen, fietsen of wandelen in plaats van autorijden, schrijven in plaats van typen (op een computer), traplopen in plaats van de lift of de roltrap nemen, lezen in plaats van tv-kijken, uit het hoofd of op een papiertje dingen uitrekenen in plaats van op een rekenmachine, enzovoort, enzovoort. Als je veel met de hand en zelf doet kost dat inderdaad tijd. Maar het levert voldoening en het gevoel van onafhankelijkheid op. Bovendien scheelt het geld. naar boven 14 september 2007 Baking soda Na aanleiding van mijn blogje van eergisteren kreeg ik een mailtje van Jacomien (bedankt) met de tip om eens op de site www.bakingsodabook.co.uk te kijken. Daar staat van alles over dit spul, wat het is en wat je er allemaal mee kan doen, ook dat je er je tanden mee kan poetsen en je haar ermee kan wassen. Helaas zeggen ze niets over roos, dus ik moet dat nog even uitproberen. Ik heb het gisteren voor het eerst gebruikt en ik zie nog geen resultaat. Dat had ik ook niet echt verwacht. Wordt vervolgd. naar boven 12 september 2007 Roos Over het algemeen was ik mijn haar niet, tenminste ik gebruik geen shamppo of iets dergelijks. Wel water. Maar ik heb last van hardnekkige roos en jeuk en daar zou ik graag van af komen. Vroeger gebruikte ik daar biologische, plantaardige shampoo voor maar ik kan niet echt zeggen dat dat enig effect had. Omdat vrijwel alle commerciele anti-roosshampoo veel troep schijnt te bevatten, het daarom vrijwel altijd slecht voor het milieu en voor mij is en het bovendien vaak op dieren getest is, wil ik dat niet gebruiken. Kortom ik ben op zoek naar iets anders. Op de site van the no impact man las ik dat hij en zijn gezin baking soda, (ook wel zuiveringzout, natriumbicarbonaat of dubbelkoolzure soda genoemd) gebruiken. Dit is een rijsmiddel dat ook wel als mild poetsmiddel wordt gebruikt. The no impact man gebruikt het niet alleen om zijn haren te wassen maar ook om zijn tanden te poetsen. Het is een milieu- en diervriendelijk en bovendien redelijk goedkoop goedje. Ik ben van plan dit ook te gaan proberen. Ik ben ook benieuwd of er meer mensen zijn die dit doen en wat hun ervaringen zijn. Als iemand dat wil vertellen mail (info at nielsdebeer.nl) me dan. naar boven 10 september 2007 Afval? Met de eigenaar van de biowinkel waar ik de meeste van mijn boodschappen doe heb ik een deal gemaakt. Ik krijg zijn groenafval, dat hij anders toch maar in de biobak moet gooien. Dit afval is voor mijn composthoop. Afval wordt zo weer voedsel. Maar dat kan ook veel direkter, veel van het spul dat hier bij zit is nog erg goed eetbaar. Meestal is het voldoende om hier en daar een vlekje, plekje of schimmeltje weg te snijden. Soms is het alleen een kwestie van de buitenste bladeren verwijderen. Maar regelmatig hoeft dat allemaal niet te gebeuren en is het gewoon nog goed al ziet het er iets minder lekker uit. Sperzieboontjes die bruine vlekken (roest) krijgen b.v., deze vlekken verdwijnen gewoon bij het koken en hebben geen enkele invloed op smaak of gezondheid. Maar mensen kopen het niet. Ook in biowinkels worden mensen steeds kritischer op het uiterlijk van het voedsel. Moeten de komkommers recht, de appels helemaal gaaf en de wortels liefst al gewassen zijn. Veel voedsel wordt op deze manier verspild en weggegooid, ik ben blij dat ik daar iets tegen kan doen. Gratis en voor niets. naar boven 21 augustus 2007 Misschientje Dit begrip kwam ik voor het eerst tegen in de eerste aflevering van de vrekkenkrant, een inmiddels terziele gegaan blaadje over zuinig leven. Het is opgevolgd door de Genoeg, maar dat heeft me altijd minder aangesproken, te glossy ofzo. De vrekkenkrant is trouwens wel als boek uitgegeven. Maar ik had het over het misschientje, een uit het russisch afkomstig begrip voor een netje of een klein plastic tasje dat je altijd bij je hebt voor het geval er misschien iets mee te nemen valt onderweg. Zoals ik al een aantal keer meegemaakt heb de afgelopen tijd als ik tijdens een wandeling door het bos en de randen daarvan, op bijvoorbeeld een oude appelboomgaard of een struik vol rijpe bramen stuitte. Ik heb altijd een superlicht rugzakje dat in mijn broekzak past met daarin nog een aantal plastic en papieren zakjes. Het weegt allemaal niets maar ik heb er al veel mee thuis gekregen. Niet alleen appels en bramen maar ook elastiekjes, handschoenen, pennen, sleutelhangers, knuffelbeesten, geld en schroefjes. Er is veel te vinden op straat, zelfs in het bos. Ook neem ik wel afval mee om dat ergens anders in een afvalbak te dumpen. Gisteren vond ik een fiets. Niet op slot maar met twee lekke banden, in een droge greppel. Gestolen of achtergelaten door iemand die geen zin had om te moeten lopen? En waarom twee lekke banden? Ik heb 'm meegenomen om op te knappen en te gebruiken. Hij paste helaas niet in m'n misschientje. naar boven 13 augustus 2007 Appels 
Eerst kreeg ik een stapel appels van een vriendin. Die heb ik in een kastje gelegd om te drogen. Nu ruikt mijn hele huisje heerlijk. Het doet mij denken aan een bepaalde shampoo die we vroeger thuis hadden. Ongetwijfeld was dat een erg chemisch luchtje. Maar deze geur lijkt er sprekend op.Gisteren heb ik appels geplukt en vooral geraapt, maar deze ruiken heel anders. Veel minder sterk maar ook gewoon anders. Het is ongetwijfeld een ander ras. Grappig vind ik het altijd dat geen twee appels, of pruimen of andere vruchten, hetzelfde smaken. Zelfs al zijn ze van hetzelfde ras, van dezelfde boom en op dezelfde dag geplukt, dan nog zitten er subtiele verschillen in. Haas en Mirjam zijn langs geweest en we hebben appelmoes gemaakt. Uren zitten schillen maar dan heb je ook wat. Potten vol zodat we dit allemaal voorlopig niet hoeven te kopen. naar boven 4 augustus 2007 Tweedehands winkelen Als je overschakelt van 'normaal' consumeren naar een levensstijl waarbij vrijwel alles tweedehands of nog ouder aangeschaft wordt, kom je erachter dat dat iets heel anders is. En dan bedoel ik niet dat al je nieuwe spullen nu niet nieuw meer zijn maar ik bedoel dat je op een heel andere manier te werk moet gaan. In de 'normale' wereld gaan mensen naar de winkel als ze iets willen hebben en kopen dat dan. (Ik heb het hier dus niet over de uitwas die shoppen heet, een decadente, uit verveling en teveel geld en tijd geboren, hobby.) Ik heb het over de aanschaf van min of meer - daar kan altijd over gediscussieerd worden - noodzakelijke spullen. Nou heb ik zelf bijna geen spullen meer maar ook ik heb nog af en toe behoefte om iets te hebben. Dan ga ik dus naar een tweedehands winkel, een rommelmarkt, een weggeefwinkel of een andere plek waar ik goedkoop gebruikte spullen kan vinden. Gisteren ging ik weer eens omdat ik graag een paar fietstassen wil, een nieuwe broek nodig heb en op zoek ben naar een roestvrijstalen bakpan. Ik kwam thuis met een stoel, een tafeltje en een rugzak. Dat is het leuke en verrassende nieuwe aspect. Je kan niet verwachten dat op het moment dat jij een paar fietstassen wilt die klaar liggen voor jou. Tegelijkertijd ligt er wel iets te wachten wat je misschien nu niet nodig hebt maar ooit wellicht wel. De kunst is om op het juiste moment te weten dat iets ooit van pas gaat komen en het dus te kopen als je het ziet. Want op het moment dat je het nodig hebt ligt het niet klaar. Het handigste is om regelmatig deze gelegenheden te bezoeken om toe te kunnen slaan als het kan en om ongeveer te weten wat je in de toekomst aan zou kunnen moeten schaffen. Om dat moment voor te zijn. Verder is het winkelen in deze winkels gewoon veel leuker omdat je nooit van te voren weet wat je gaat kopen en soms dingen tegen komt waarvan je niet wist dat je ze ooit zou willen hebben, of zelfs maar wist dat ze bestonden. naar boven 30 januari 2007 Voorjaar Ik houd van de afwisseling van seizoenen, van de verschillende stemmingen die erbij horen. Aan het eind van elk seizoen kijk ik alweer uit naar het volgende. Maar het meest verlang ik altijd weer naar de lente. Nu ben ik een beetje in de war, aan de ene kant wacht ik nog steeds vol spanning op de winter. Op ijs en sneeuw. Vorige week leek het er even van te komen. Ondertussen word ik elke ochtend niet alleen door merels maar door een compleet koor van kwetterende vogeltjes gewekt. Mussen, mezen, roodborstjes, vinken en allerlei ander vliegend spul dat ik (nog) niet thuis kan brengen vergezellen de merels. Het geeft mij het gevoel dat het voorjaar er aan komt. Is dit normaal of denken al die beestjes dat het bijna zover is? 
Gisteren zag ik aan de overkant van het water een hele kolonie reigers hoog in de bomen nesten bouwen. Ik zie grote groepen ganzen luid snaterend overvliegen, alle kanten op. Gaan ze nu pas naar het zuiden of komen ze al terug?Omdat ik geniet van het idee dat de lente eraan komt, hoewel ik de winter toch wel gemist heb, ben ik er gisteren toe overgegaan jonge kruidenplantjes te kopen. Ecologisch gekweekte bieslook, dille, koriander, oregano, en pepermunt. Omdat ik het toch nog niet helemaal vertrouw buiten, heb ik ze voorlopig binnen in potten gezet. naar boven |
Bio Niels
Kenmerken:wijs, denker, filosoof, rustig, evenwichtig, kamergeleerde. Houdt van: lezen, uit het raam staren, nootjes, in de zon zitten, rivieren. Hekel aan: lawaai, verplichtingen, mensen die wat van je willen en verder alles wat mijn rust verstoort. Meer weten over Niels: www.nielsdebeer.nl email: info at nielsdebeer.nl |